Van idee tot uitverkochte diners

Organisatie Gala uitgebreid
2 maart 2018
Onze Ambassadeurs
4 juli 2018

Van idee tot uitverkochte diners

Het was bizar hoe snel mijn idee voor een diner uiteindelijk bij de schoolhoofd van onze opleiding terecht kwam. Er waren al diverse leraren enthousiast en ook de schoolleiding. In mijn enthousiasme besloot ik een bericht te sturen naar een verslaggever van de Gelderlander. Albert Oost. Ik vergeet die naam nooit meer. Een dag nadat ik het bericht verstuurd had belde hij mij op. Of ik die dinsdag middag tijd had voor een interview en het maken van een foto. Ik stemde toe maar, hoewel wij akkoord hadden wisten we inhoudelijk nog niets. Ik heb na het telefoontje contact gezocht met enkele leraren. En vanaf dat moment ging het snel. Heel snel…

Nadat mijn vader overleed in 1998, aan kanker, wilde ik iets organiseren om geld op te halen voor KWF Kankerbestrijding. Geen flesseninzameling, sponsorloop of appelflappen bakken om ze daarna te verkopen. Ik wilde iets bijzonders. Nadat in 2005 duidelijk was dat er bij mijn moeder niets meer aan haar hersentumor gedaan kon worden wilde ik mijn ideeën echt omzetten in een actie. Mijn idee voor een benefiet diner had ik pas enkele weken. De maanden en zelfs jaren daarvoor zijn er talloze ideeën voorbij gekomen. Een comedy night was een serieus idee. Zelfs komiek Andre van Duin zou aanhaken. Maar door een gebrek aan sponsoren moet ik het idee laten varen. Ik volgde op dat moment de opleiding tot kok. En op een heldere ochtend bedacht ik mij dat een diner een serieuze mogelijkheid was. Zolang ik de school maar mee kreeg. En dat gebeurde. Met 3 leraren vormde we een team. Allemaal enthousiast en allemaal een eigen verantwoordelijkheid. Tot die bewuste dinsdag middag. Snel werd er een datum geprikt. We moesten rekening houden met examens en plande het diner op 30 mei 2015. Nog 2 maanden de tijd om alles in orde te brengen. De locatie werd de Witte Villa in het Sonsbeek park. Daar hadden we elke maandag en dinsdag praktijk les dus die locatie was die dag toch voor ons. Ik besloot het interview samen met Desiree te doen. Zij was docent bediening en fungeerde als woordvoerster vanuit de school, maar ook was zij verantwoordelijk voor de gasten en de juiste administratie van aanmelding.

Tijdens het gesprek met Albert Oost kwamen er nog meer knelpunten waar we totaal nog niet over nagedacht hadden. Want wat moest het diner gaan kosten. €23,00 was wat wij op dat moment bedachten. De leraren gingen er vanuit dat alles gesponsord zou gaan worden. De verslaggever adviseerde die prijs omhoog te doen. En zo kwamen we op €27,50 per couvert. Een prachtig bedrag. En met zo’n 80 gasten zou het een heel mooi bedrag opleveren. Er werd nog een foto gemaakt en vervolgens werd er afscheid genomen. Morgen staat het in de krant zei hij nog, succes met de voorbereidingen, dat het maar een succes mag worden. In het artikel zou verwezen worden naar een telefoonnummer waar gasten zich zouden kunnen aanmelden. Na het interview was het weer gewoon de keuken in van de villa voor de praktijk les.

De volgende ochtend haalde ik de krant bij de benzine station en wist niet wat een zag. Het verhaal met foto verspreid over 2 pagina’s. Ik was helemaal verbaast dat ze het zo groot hadden geplaatst. Ik was er nog helemaal niet mee bezig of er al mensen hadden gebeld. Toen ik een uur later, rond 11.00, op school aan kwam rende Desiree op mij af. Verdorie Jeroen, je hebt mij wel veel werk bezorgd zei ze met een lachende toon. Het bleek dat de telefoon al vanaf 09:00 roodgloeiend had gestaan. Allemaal aanmeldingen en vragen van mensen die de krant hadden gelezen. Het was zo snel gegaan dat er nog maar enkele plekken aan de tafels vrij waren. Om 13.00 die middag bereikte we ‘sold out’ punt. We hadden er niet bij stil gestaan maar in slechts 4 uur tijd waren er 80 plaatsen verkocht. Absurd! We waren trots. De avond was uitverkocht. In slechts 3 dagen van idee tot uitverkocht zijn. Wat bizar. Wat was ik trots. Wat had ik dit al veel eerder moeten doen. We zouden een prachtig bedrag ophalen voor KWF.

Die middag werd gevraagd of ik even langs de villa wilde lopen. Daar zaten de koks en de eigenaren met de krant in de hand. “Waarom heb je dit niet bij ons voorgelegd” werd er gevraagd door hen. Oei, wij hadden het gewoon gepland op onze praktijkdagen dus we dachten dat het oké zou zijn. Niet nagedacht over wat hun ervan zouden vinden. Zouden we nu alles moeten afzeggen bedacht ik mij. Gelukkig was het tegendeel waar. Zij wilde graag helpen en er werd ook op 31 mei een diner gepland. Dat betekende dat we 2×80 gasten konden ontvangen. Ik belde Albert Oost op om dat nieuws te melden, misschien wilde ze er nog iets mee doen. Hij zou zorgen dat het de volgende dag in de krant zou staan. En de mensen die op de wachtlijst stonden werden gebeld. De eerste 20 stoelen waren al weg. Nog geen 24 uur later waren beide avonden totaal uitverkocht. En het moeilijkste kwam nog. Want we moesten nu bijna 2 maanden wachten tot het moment daar was…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *